Ik ben altijd al van mening geweest dat de grootste commerciële zender van Vlaanderen niet erg veel energie steekt in het bepalen van de programmatie. Ofwel kopen ze eenvoudigweg formats in het buitenland - herinnert u zich 'Waagstuk' nog? Dat liep in de eerste versie sinds 1990 en was een haast exacte kopie van 'Jeopardy' dat in 1964 voor het eerst was te zien op de Amerikaanse zender NBC - , ofwel maken ze flauwe afkooksels van andere programma's. Zo werd Jacques Vermeire weggekocht bij VRT waar hij op dat moment grappige garagist speelde bij 'f.c. De Kampioenen'. Hij werd hoofdfiguur in ‘Verschoten en zoon’. Over de rol die hij daar mocht spelen is waarschijnlijk een heel kwartier nagedacht. Hij werd... garagist.
Zeldzame programma's van eigen makelij zijn ofwel kookprogramma's en anders worden ze met veel poeha aangekondigd (denk maar aan 'Sara'). En dan vergeet ik nog de programma's zonder inhoud waarbij ons een blik in het leven wordt gegund van bekende Vlamingen, in een bouwval in de Ardennen of een veel te grote villa in Brasschaat.
Maar hun programma 'My name is Michael’, dat sinds enkele weken zaterdagavond wordt uitgezonden, overschrijdt toch wel een beetje de grenzen van het fatsoen. De zender zelf noemt het een soort eerbetoon aan die man. Ik vraag me echt af of nabestaanden en rasechte fans er ook zo over denken. In 1989 (het jaar waarin de zender waarvan sprake is gesticht) is schilder Dali overleden. Misschien een ideetje? Maar goed dat deze zender in 1977 nog niet bestond. Anders was 'My name is Elvis’ ongetwijfeld bedacht...
Tot de volgende kriebel, Bert
Wie het spel niet speelt, mag zich heus wel interesseren voor de spelregels. Dat moet de Poolse priester gedacht hebben die een tijdje geleden een boek heeft uitgegeven met allerlei nuttige weetjes en tips voor tussen de lakens. Die tips heeft hij verzameld aan de hand van gesprekken met jonge koppels. Zouden die dan neergeschreven zijn na babbels in de biechtstoel?
