We zetten onze reeks verder gericht naar Kallo 1975 of 35 jaar geleden. Op het vlak van de Kallose speelpleintjes was de gemeente zinnens er een toelage toe te kennen aan de vrije lagere meisjesschool - kleuterschool indien ze het schoolspeelpleintje toegankelijk zou maken voor elk Kallose kind, op de vrije dagen en tijdens de vakanties. Dit ging echter niet door omdat die school niet bij machte was er een opzichter te voorzien.

Het speelplein op het einde van de Zavelgelaagstraat werd volledig verhard met dalstenen. Het werd ook volledig ingericht als volwaardig sportveld voor volley- en basketball. In 1975 werd het in gebruik genome. Aan dit sportterreintje werd in één van de prefabgarages, een kleedkamer plus sanitair ingericht. De gemeente kocht ook sportmaterialen aan, zoals netten, doelen, een scheidsrechtersstoel (volley) enz.

Binnen de openbare werken zat ook de gemeenteschool waar de gewone onderhoudswerken werden uitgevoerd. Het proper houden van de klassen was in handen van de schoonmaakster die 600 uren per jaar actief moest zijn. Het was mevr Present - Franssens die werd benoemd en in dienst kwam op 1 juli 1975. naast de klassen moest ze ook de eetzaal, de toiletten, gangen en speelplaats onderhouden.

Passend bij de wegen hoorde ook de wegsignalisatie. De wegmarkeringen werden door de Intercommunale van het Land van Waas uitgevoerd (14.982 fr.) In 1975 werd een verlichte 3-pikkel aangekocht om te gebruiken bij ongevallen of wegversperringen. Een verkeersspiegel werd eveneens aangekocht omdat de oorspronkelijke beschadigd was.

Op 3 mei 1975 werden voor het eerst de verkeerslichten aan het Gemeenteplein - Melseledijk in dienst genomen. Deze signalisatie was een vorm die grotere veiligheid voor de weggebruiker mee bracht. Dat werd in 1975 duidelijk gesteld in Kallo  maar er werd toen onmiddellijk aan toegevoegd dat het betreurenswaardig was dat dergelijke kostelijke installatie niet eerder in dienst kwam want al een hele tijd kwam alle verkeer naar de haven door het dorpscentrum. In begin 1975 werd pas de nieuwe industrieweg Steenlandlaan - Ketenislaan opengesteld.

Kallo had ook het gemeentepark maar net aangekocht. Er moesten dan inrichting- en aanpassingswerken worden uitgevoerd naar een ontwerp van de Gemeentedienst van België. In 1975 werden die uitgevoerd door de firma André Keereman die toen in de Zandstraat 26 te Beveren was gevestigd. Hij was de goedkoopste van 5 aanbieders. De prijs stond op 3,9miljoen fr. Dat park zou op 15 mei 1976 plechtig worden geopend.

Het gemeentehuis had een slecht dak en ook het torentje was er slecht aan toe. Er was een ver gevorderde sleet van schrijn- en timmerwerk en het buitenwerk moet ook herschilderd worden. Reeds begin 1974 had de gemeenteraad  machtiging gevraagd aan de voogdijoverheid om al die werken te mogen uitvoeren. Een paar manden later werd de Kallose architect Franssens van de Melseledijk door het college als ontwerper aangesteld. In maart 1975 nam de gemeenteraad het voor ontwerpen aangenomen maat het duurde toch nog tot in 1976 dat het definitief ontwerp er was.
En dan uitkijken naar een aannemer maar er was helaas maar weinig belangstelling: één aanbieder die dan nog een sterk overdreven prijs voorlegde. Er werd beslist tot een heraanbesteding. Daar kwamen dan 6 aannemers op af en de laagste prijs was deze van G. Corvers - Vranckx uit Veerle. De offerte stond op ruim 2,5 miljoen fr. (zonder BTW) Zo werd het 1976 eer werd begonnen aan de werken.

Maar ook de pastorij, die eigendom was van de gemeente, had een flinke beurt nodig. De bedaking, de kroonlijsten, de ramen en alles wat moest herschilderd worden  lag voor om dringend hersteld te worden. In januari 1975 had de gemeente architect Franssens uit Kallo aangesteld als ontwerper. In juli werd het voorontwerp goedgekeurd en de werken werden geraamd op 711.357 fr. (zonder BTW)

Op vlak van grondbeleid werd 35 jaar geleden werk gemaakt van de aankoop van gronden die gelegen waren tussen Hoog -Kallostraat en de Gasthuisstraat  en het gemeentepark. Of een stuk van ruim 2 ha die kon gebruikt worden voor de uitbreiding van de gemeenteschool, het gemeentepark en de aanbouw van woningen. Het schattingsverslag werd opgesteld door de ontvanger van het registratiekantoor van Beveren, de Cock en hij kwam op een prijs van 3,1 miljoen fr. Verhoogd nog met een wederbelegging van 21 %, de wachtintresten en de uitwinningvergoeding aan de pachter van het weiland.
Maar het kwam niet tot een akkoord met de gevolmachtigde van de eigenares Juffrouw Avigdor van Parijs. Die gevolmachtigde , Mutsaars heette hij, vond de schatting te zeer aan de lage kant. En zo ging 1975 voorbij. (Rolf Duchamps)