Terug in de tijd: Zo was Kallo in 1975

zondag 25 juli 2010 23:00

KALLO. In de reeks 'Kallo in 1975' bekijken we de gemeente nader. 35 jaar geleden was het gemeentebestuur volop in de weer om de Zavelgelaagstraat aan te passen en te verbeteren. Maar het probleem was dat de straat geen statuut had van ‘openbare gemeentelijke weg’. Dat kwam omdat de wegzate toebehoorde aan de boordeigenaars. Er moest ook grondig nagedacht worden om de Zavelgelaagstraat een behoorlijke uitrit te geven in de Victoriestraat - RW350. Die rijksweg zou weldra worden verbeterd met riolering en een nieuw wegdek en dat was dan ook het ogenblik om de Zavelgelaagstraat ook goed aan te sluiten.

In 1975 was er nog een ander probleem. Op het gemeenteplein had men een deel van de parkeermogelijkheden moeten opofferen voor het parkeren van autobussen en bovendien ging er ook nog plaats verloren door de aanleg van een bushalte. Door nu de Zavelgelaagstraat aan te passen zouden daar ook parkeerplaatsen bijgelegd kunnen worden. Daarom dat de gemeenteraad in, september 1975 een ontwerp voor een rooi- en onteigeningsplan wilde laten opmaken door ingenieur Dierickx uit Hamme. Het definitieve plan zou in 1976 klaar zijn.

Een leuk plan voor 1975 was dat van een recreatiecentrum in de groenzone van Beveren-polder. Dat zou in samenspraak met DOLSO (Dienst Ontwikkeling Linker Scheldeoever) worden gerealiseerd. De dienst ‘Algemeen Beleid’ van het Bestuur Stedebouw, vond dat geen slecht idee en daarvoor werd op het Gewestplan Sint-Niklaas - Lokeren een serieuse strook grond voorbehouden voor ‘sport’.
Die zone lag tussen de nieuwe watergang in Beveren Polder (vanaf de Keetberg naar De Beer) en de Melseledijk. De zone had een breedte van 200 m en was ongeveer 500 m lang. Daar kon dus heel wat voor de sport werden gerealiseerd. Aan de watergang waren toen werken aan de gang en de overtollige grond werd gedeponeerd op de plaats waar het toekomstig sportterrein moest komen. Die grond was er zeer welkom omdat het er een laaggelegen weiland was. Maar... van die sportzone is nooit iets terecht gekomen. De nakende fusie der gemeente zal daar wel voor wat tussen gezeten hebben.

Aan de Melkaderlaan was men in 1975 op zoek naar een tweede toegangsweg voor voetgangers. Maar zonder succes, al werd toen toch wel gezegd dat er een uitweg afgebakend zou worden via het betonnen plateau dat naast de Melkader aan de fabriekstraat was gelegen.

Een werk van de C.O.O. (de voorloper van het OCMW) was het bouwen en inrichten van 20 bejaardenwoningen aan het rusthuis. In 1975 kende het werk een gunstig verloop. Het gemeentebestuur dat eerder al een lening van 1,9 miljoen frank (1973), 3,8 miljoen frank (1974) had aangegaan deed er in september 1975 nog eentje bij van 1,8 miljoen frank. De leningslasten werden wel door de C.O.O. terugbetaald. De woningen werden nog in 1975 bewoond.

De Kerkfabriek liet herstellingswerken aan de kerk uitvoeren.: dak, toren, ramen, kroonlijsten. Enkel de meerwerken moesten in 1975 nog uitgevoerd worden. Het gemeentebestuur had in mei 1974 een lening afgesloten van 2,6 miljoen frank.

De Gewestelijke Maatschappij voor Huisvesting had in 1974 al 96 sociale woningen voltooid en in december van dat jaar begon de bewoning en in de eerste helft van 1975 waren alle woningen en appartementen in de Melkaderlaan bezet. In dat jaar werd ook de openbare verlichting voltooid en de beplanting er aangelegd. Maar toch was daar in die Melkaderwijk nog heel wat werk aan de winkel met de verdere opkuis in deze toch wel nieuwe wijk. Er moest nog steenafval van de bouw en overtollige grond uit de funderingen van gebouwen en wegen, worden weggewerkt.(Rolf Duchamps)