Berts Bulletin: Gelukkige verjaardag, musje

zondag 05 juli 2009 01:00

Vandaag, 5 juli, wordt een van de belangrijkste mensen in mijn leven een jaartje ouder. 27 om precies te zijn. Sommige lezers zullen zeggen dat ze een piepkuiken is. Kan best zijn, maar voor mij is mijn vrouwtje een heel erg volwassen iemand.

Ik ben er zeker van dat niet iedereen kan nadoen wat zij doet. Door voor mij te kiezen heeft ze vier jaar geleden zeker niet voor de makkelijkste weg gekozen. Ik probeer, naar best vermogen, om een beetje werk uit haar handen te nemen maar dat is niet altijd vanzelfsprekend. Voor andere koppels is het makkelijk om bij voorbeeld te zeggen: "Schat, doe jij vanmorgen onze dreumes eens naar school." of anders "Maak jij vanavond het eten eens klaar? En wil je dan nadien even de afwas doen?" of nog "ik heb een beetje last van mijn rug. Kan jij snel even stofzuigen?"
Mannen die dit lezen en vinden dat ik een beetje overdrijf, dat al het vernoemde echt wel vrouwenwerk is, moeten de kalender er eens bijnemen. We zijn het jaar 2009.

De tijd van de vrouw met de schort in de keuken en de doorhangende man in de zetel, is lang voorbij. En daar komt dan nog bij dat het mijn vrouwtje extra moeilijk wordt gemaakt om even het hoofd leeg te maken. Om zoals de meesten te kiezen voor een job van negen tot vijf en daarmee niet alleen de gedachten te kunnen verzetten maar ook te zorgen voor een extra inkomen. Het sociale vangnet in België vertoont helaas heel wat grote mazen.
Indien Joke meer dan € 270 per maand zou verdienen verdwijnt er zo 'n groot deel van mijn invaliditeitsuitkering dat ze uiteindelijk zou gaan werken als tijdverdrijf, om minder te hebben op het eind van de maand of om in het beste geval € 100 meer te hebben. Dan heeft ze bijna zeker meer dan één job nodig...
En dan zijn er mensen die zeggen dat ze lui is of uitvluchten zoekt om niet te hoeven werken. Als ik een ballon was, zou ik ontploffen wanneer ik dat hoor.

Ik daag de beleidsmakers uit om een week in de schoenen van mijn vrouwtje te staan. Deze dwaze wet zou snel worden veranderd.
Maar goed, we hebben een dak boven het hoofd en kunnen eten wanneer we honger hebben. En vooral, we hebben elkaar en dat is onbetaalbaar. Ik zou geen dag, geen uur, geen minuut of geen seconde zonder mijn musje kunnen.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik nog veel verjaardagen met mijn mirakel mag vieren.

Tot een volgende kriebel,
Bert