Berts Bulletin: Nieuwe ontmoeting met W. Ten Schap

zondag 30 augustus 2009 01:00

Enkele dagen geleden ben ik opnieuw de boeiende persoon tegengekomen die ik eerder al vermelde. Ik weet niet meer precies waar en wanneer ik hem ben tegengekomen. En zoals ik vorige keer al zei, waarschijnlijk is hij er blij mee. De heer Ten Schap staat niet graag in de belangstelling en wordt misschien liefst snel vergeten. Vorige keer vertelde hij over de voormalige Amerikaanse president, deze keer toverde hij een verrassend weetje over een bekende Vlaming uit zijn hoed.

Meerbepaald ging het over de Vlaamse 'zanger' Sam Gooris. U weet wel, de echtgenoot van Kelly Pfaff en schoonzoon van de taksvrije man uit Brasschaat. Enkele jaren geleden moest meneer Gooris en zijn echtgenote naar een trouwfeest in het Franse Nice. ('Nies', zoals Sam het noemde). Het zou het feest geweest zijn van de dochter van een rijke Franse voetballenverkoper. Meneer Pfaff was zelf verhinderd omdat zijn hemd waarop de naam van die voetballen stond gedrukt, een van zijn sponsors, spoorloos was verdwenen. Het zou toch niet fatsoenlijk geweest zijn op dat feest te verschijnen zonder dat hemd. En daarom moest zijn schoonzoon en dochter de honneurs waarnemen. Sam had voor de gelegenheid een mooie smoking van zijn schoonvader geleend. Het zou uitdraaien op een beschamende vertoning. Toen de heer Ten Schap het vertelde, voelde ik plaatsvervangende schaamte...

Kelly zou voor haar echtgenoot het vliegtuig hebben verlaten omdat hij iets niet kon vinden in zijn handbagage. Alle passagiers hadden het vliegtuig reeds verlaten toen hij eindelijk zijn favoriete C. D. van kabouter Plop had gevonden. Na ruim een kwartier daalde hij eindelijk de trap af. Het werd toen muisstil op het tarmac. Kelly zou de kleur van tomaten gekregen hebben. Haar echtgenoot daalde namelijk spiernaakt de trap af. Hij zei tegen een toegesnelde veiligheidsagent dat hij het niet kon helpen. In het vliegtuig hing namelijk een bordje waarop vermeld stond 'no smoking'.

Indien ik mijn informant nog eens tegenkom, zal ik hem vragen het een volgende keer beschaafder te houden en niet met medemensen te lachen.

Tot een volgende kriebel,
Bert