Berts Bulletin: PokÃ©monsters

zondag 18 april 2010 01:00

Elke zondag gunt columnist Bert Van De Velde ons een blik in zijn leven. Vandaag schrijft ie over pokémonsters: Onlangs heb ik in een kast een tekst teruggevonden die ik enkele jaren geleden schreef naar aanleiding van een toenmalige rage. Misschien weten sommigen nog waarover het ging.

Pokémon. Dat houdt in: schandelijk slecht getekende tekenfilms, ruilkaartjes met bijbehorend spel, boekentassen, t-shirts, schoenen, knuffels, spelletjes. Kortom, een goed uitgedachte miljoenenindustrie op de kap van kinderen en hun ouders. Pokemon is lang niet alleen in zijn soort, maar wel een van de meest hardnekkige. Klaarblijkelijk alleen uitgedacht als geldmachine, waarbij de inhoud van ondergeschikt belang is.
'Gotta catch'em all!' Kan het duidelijker?

Om zeker te zijn dat de kleinsten die geen Engels begrijpen de boodschap toch vatten worden in een ijltempo de namen van de figuurtjes in hun strot geramd. 'Kopen, kopen verdomme! We doen dit niet voor jullie plezier!' Dat volwassenen voor de commerciële kar worden gespannen, wil ik nog aanvaarden. Zij zouden in staat moeten zijn om nuchter na te denken. Maar wie zich ongestoord wil verrijken dankzij kinderen verdient volgens mij weinig of geen respect.
Het is zo eenvoudig. Schandelijk eenvoudig. Ik zou het zelf ook kunnen, denk ik. Je bedenkt een niet te moeilijk concept -een reus, bijvoorbeeld, die wordt bijgestaan door 350 dwergen en die samen zo snel mogelijk een reeks opdrachten moeten uitvoeren. Om het jaar worden de dwergen vervangen door 350 vriendjes. 'Gotta catch'em all!' En net als dat je is gelukt, komt er weer een hoop nieuwe dwergen.

inkomsten verzekerd

Je maakt een tekenfilmreeks en bedenkt een spel. Om de zaken vlot te krijgen contacteer je een bekende Vlaming- liefst iemand van K3, die kennen het klappen van de zweep- om de wereld te vertellen dat hij/zij het spel óók speelt en het gewoon te gek vindt. Dan kan je beginnen met het belangrijkste: de commercie. Zorg voor kleding en schoolgerief. Beddengoed en gordijnen. Posters en behangpapier. Brooddozen en brood. Frisdrank. Zeep, tandpasta en shampoo. Wordt God. Wees alomtegenwoordig.

Dan is het tijd voor de eerste film. Maak die niet te lang en gebruik scènes van de tekenfilms. Dat maakt hem herkenbaar en het drukt de prijs. Wie komt kijken krijgt een uniek kaartje van de reus. Iedereen vindt het logisch dat het kinderen wordt verboden om handel te drijven op school. Dat leerkrachten niets verkopen in de klas. Dat men op de Meir geen bloemen probeert te slijten aan zesjarigen. Maar geen haan kraait ernaar dat één of andere Japanse multinational regelrecht indoctrineert. Denk er eens over na. Je verkoopt tenslotte ook geen Memory aan dementerenden.

Deze rage is intussen al meermaals vervangen door een andere. Voor volwassenen is er tegenwoordig Facebook.

Groeten en tot de volgende kriebel,
Bert