Berts Bulletin: Hoe grijs Frisland werd (deel 3 - slot)

zondag 16 mei 2010 01:00

Elke zondag neemt columnist Bert Van De Velde u mee in zijn fantasierijke wereld. Vandaag brengt hij het derde en laatste deel van de avonturen van Topla in Grijs. Hopelijk heeft de fantasierijke kant van u of misschien uw kinderen er wat aan gehad...

Na een uurtje puffen en hijgen hoorden Dirk en Topla plots een angstaanjagend gegrom dat van achter een heuvel kwam. "Topla, ik denk dat we er zijn. Hoor eens!" "En kijk eens!", riep Topla. Hij wees met een bevende vinger naar de linkerkant van de heuvel waar het hoofd van het monster te zien was. "Hola!", zei Dirk, "is me dat een lelijk schepsel!" Het monster had hen intussen al lang opgemerkt. Plots kwam het brullend te voorschijn. Het had enorm lange armen en benen, uit zijn neus kwam stoom en zijn hele lijf stond vol gekleurde strepen. Met grote passen rende het naar Topla en Dirk. "Kleur!", riep het, "Lekker, lekker, kleur!" Dirk was achter een dikke boom gaan schuilen, Topla was bevend op zijn bed blijven liggen. Hij kon natuurlijk niet vluchten. Het monster moest hem zien! Het plannetje van Dirk lukte perfect. Toen het monster vlakbij het bed van Topla was, zo dichtbij dat Topla het kon aanraken en recht in zijn rode ogen kon kijken, boog het voorover en zoog luid sissend alle vlekken weg. Daarna rende het vliegensvlug weer weg en verdween achter de heuvel. Topla juichte en stond te springen van plezier. "Dirk, Dirk, kom te voorschijn! Het is gelukt!" Dirk kon zijn ogen niet geloven. Topla was weer helemaal gezond. Enkele minuten geleden lag hij nog doodziek op een bed, nu stond hij te dansen! Ongelooflijk! "Wat zal er nu met het monster gebeuren?", vroeg Topla. "Wel, als mijn plannetje lukt zal het monster ziek worden en uiteindelijk sterven.", zei Dirk. "Maar dat weten we natuurlijk pas zeker als de kleuren terugkomen en nooit nog verdwijnen." "Laat ons hopen.", zei Topla. Dirk nam het bed van de jongen onder de arm en samen vertrokken ze terug naar Grijs. Het ging heel wat sneller nu.

De Grijsaards stonden al uren te wachten op het Grote Grijsplein. Koning Bol zat op zijn troon en Bierbuik en Ankemiek speurden met een verrekijker de horizon af. "Ik denk dat ze snel thuis zullen komen.", zei Bierbuik. "Ja, volgens mij komen ze snel thuis!", zei Ankemiek. Sommige Grijsaards waren zo moe dat ze in slaap waren gevallen. Spek en Deeg hadden een klein vuurtje gemaakt en kookten soep. "Slimme Dirk en Topla zullen wel hongerig zijn!", zei Deeg. "Doe er nog wat spek bij!", zei Spek. "Dat smaakt beter!", Plots begon Bierbuik luidkeels te roepen "Ik zie ze! Ik zie ze!" "Ik zie ze ook!" riep Ankemiek. "Topla loopt! Zijn vlekken zijn verdwenen!" De slapende Grijsaards waren in een wip klaarwakker, Spek en Deeg lieten hun soep voor wat ze was, koning Bol verliet zijn troon en ging tussen het volk staan. Bierbuik en Ankemiek renden naar Topla en Topla rende naar Bierbuik en Ankemiek. "Ik ben genezen!", riep Topla. "Hij is genezen!", riep Dirk, "Dankzij het monster!" Alle Grijsaards waren dolgelukkig. Topla werd wel honderd keer omhelsd en Dirk werd door iedereen gefeliciteerd. Koning Bol deed dat op een wel hele speciale manier. Hij was weer op zijn troon gaan zitten en liet Slimme Dirk naar voren komen. "Beste Dirk. Om te laten zien hoe dankbaar ik ben, schenk ik je de Eremedaille van Grijs. Het is je gelukt om Grijs en Topla te genezen. Proficiat.!" Koning Bol nam de medaille uit een doosje en spelde ze op de jas van Dirk. Een oorverdovend applaus brak los. Toen het weer stil werd op het plein, vroeg koning Bol of Dirk nog een boodschap had voor de Grijsaards. "Wel ja, twee dingen zou ik nog willen zeggen", zei Dirk." Ten eerste. Laat ons nog niet te vroeg juichen. Het monster heeft de vlekken wel opgezogen, maar het is nog niet zeker dat het monster zelf zal verdwijnen. We wachten best nog even af. Ten tweede. Ik ben heel erg blij met deze medaille.

Toch denk ik dat iemand ze nog meer verdient. Topla is dapper gebleven toen het monster hem in de ogen keek. Hij verdient deze medaille." Dirk haalde de medaille van zijn jas en spelde ze op het hemd van Topla. Iedereen begon te juichen. Sommige Grijsaards pinkten een traan weg. Het was intussen al heel erg laat geworden maar dat kon de Grijsaards niet deren. De hele nacht werd er feest gevierd. Zelfs koning Bol liet zich niet kennen. De versieringen op het plein waren dan toch niet voor niets geweest.

Als je nu op zoek zou gaan naar een land dat Grijs wordt genoemd, zal je heel erg lang moeten zoeken. Een week na het feest verdween al het grijs uit Grijs. Het was prachtig om zien, want de kleuren waren frisser en helderder dan waar ook ter wereld. Koning Bol besloot dan ook om zijn land een nieuwe naam te geven: Frisland. De Grijsaards werden Frissen. En het monster? Toen Topla wat ouder geworden was, bezocht hij samen met Dirk de heuvel waar ze het monster hadden ontdekt. Een enorm geraamte was al wat ze vonden.

Tot de volgende kriebel,

Bert